Istanbul

We zijn alweer ruim zeven uur onderweg nu en vliegen ongeveer boven Bulgarije, een schatting gemaakt door Nina :). We zijn tot de constatering gekomen dat we nog nooit zoveel gegeten hebben voor 11 uur ‘s ochtends: 2 boterhammen, een ciabatta, een muffin, een ligakoek, een warme chickenwrap curry en nog een Swiss Air koek! Als dat zo door gaat, komen we allemaal terug als tonnetjes…. We komen om 13.22 lokale tijd aan in Istanbul en worden dan opgehaald door mensen van AIESEC, superchill. Oe, we krijgen net een stukje chocola aangeboden, wie kan daar nu nee tegen zeggen.. Voeg maar toe aan het lijstje!

Domme Nederlanders

Uitzicht vanaf het AIESEC-kantoor

Istanbul is mooi! En dat nog maar na een dag hier rondgelopen te hebben. Het vliegtuig uitgekomen in de eerste beste rij gaan staan voor de paspoortcontrole. M’n oren zaten uiteraard weer dicht, dus bij het klaren verloor ik bijna mijn bewustzijn. Als Mary Anne me niet vastgepakt had, dan had ik daar denk ik languit op de grond gelegen. Aan de andere kant, dan hadden we misschien ook niet een uur voor niets in de rij gestaan haha. Ja, wat bleek, het visum moest je ergens anders halen! De Nederlanders achter ons hadden dezelfde fout gemaakt, dus voelden we ons iets minder dom :). Na drie kwartier in deze rij gestaan te hebben, zijn we ergens voor in de rij terug gesneakt en mochten we eindelijk onze koffers gaan halen. Nu maar hopen dat de AIESEC-ers ook zijn blijven wachten.. Gelukkig! Ze stonden er nog. Ümit en Julia (een meisje uit Rusland) hadden zich opgeofferd. Ümit sprak geen woord Engels, dus wat de planning was, niemand wist het. Het bleek dat we eerst naar het AIESEC kantoor waar we verrast werden met een supermooi uitzicht. Wauw! AIESEC Oslo had ook al zo’n mooi uitzicht, dan doen wij dat in Twente toch niet goed met slechts een uitzicht op de voetbalvelden van de universiteit… 🙂

Ons hostel bleek een dormitory. Op het eerste gezicht prima, ruime 4-persoonskwamer waar we met z’n drieën konden slapen. Prima matrassen en een kast met een slot. Bij het gebruik van douche en toilet begonnen we ons toch zorgen te maken. We begonnen toch te begrijpen dat andere delegates naar een anderhostel waren gegaan. Maar ach, wij kunnen dat wel aan!
Op zoek naar voedsel. We hebben wat gegeten bij de eerste kebab tent die we tegenkwamen, maar echt lekker was anders. Na half verdwaald te zijn geweest door het mooie wijkje Beyoglu, weer terug naar de technische universiteit waar onze dormitory stond.

Bosporus

Kruidenbazaar & de Nieuwe Moskee
Onze eerste dag zijn we rustig gestart. Opgestaan om 10.45 en een uur later het zonnetje in om ontbijt te scoren: lekker fruit en een Turks brood. Prima! Het werd nog beter toen we over de Bospurus uitkeken, met het Aziatische gedeelte aan de overkant. Wat gingen we doen vandaag? De bazaar leek ons wel wat. 15 turkse lira verder kwamen we aan bij de kruidenbazaar en we keken onze ogen uit! De Nieuwe Moskee links bij de Gouden Hoorn (rivier) en de duizenden mensen bij alle kraampjes en kleine winkeltjes rechts. Ik heb echt een supermooie sjaal gekocht voor natuurlijk veel te veel geld (15 euro), maar hij is het waard!

Nieuwe Moskee

Na veel winkeltjes waar de nodige souvenirs geshopt heb gingen we naar de Nieuwe Moskee. Schoenen uit, knieën bedekken en de aangeschafte sjaals om onze hoofden gewikkeld gingen we naar binnen. Mooie tapijten en ramen, maar wat me het meeste opviel was dat er voor in het grote gedeelte alleen mannen aan het bidden waren. De vrouwen waren achter een soort hek in een afgescheiden hok aan het bidden.

Kruidenbazaar..

Om ongeveer half 5 kwamen we erachter dat de kruidenbazaar nog niet eens de grote bazaar was! Hup in de traim and off we go! More shopping! Nina had bij één van de eerste winkeltjes al een echte (of neppe, wie zal het zeggen) Prada tas gezien. Helemaal verliefd. Helaas gingen ze niet beneden de 80 euro, dat was toch echt te duur. Ik zou het er sowieso niet voor over hebben, mja, Nina heeft nou eenmaal een iets duurdere smaak :).

Avondje uit
Na weer cheap gegeten te hebben gingen we met de tram naar Karaköy, zoekende naar een café aangeprezen in het reisboekje. Na 10 minuten lopen kwamen we op een leuk plein met ontzettend veel leuke gezellige lounge cafeetjes. Allemaal soort zitzakken in veel verschillende kleurtjes, supergezellig. Lekkere Turkse theetjes gedronken (nope, geen waterpijp) en toen weer met de taxi terug. Het was een superleuke dag! Veel indrukken, veel ‘Hey Angels’, ‘allemachtigtachtigprachtig’ en ‘I make good price for you’, geplet worden in de tram en nagestaard te worden… :).

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s