Survival op slippers

Mooi verhaal. Twee weekenden geleden zijn Melissa (Canadese trainee) en ik naar het nabij gelegen eilandje Ilhabela geweest. Supermooi! Op donderdag en vrijdag supermooi weer gehad, wat goed uitkwam aangezien we precies tegenover het strand een hotelletje gevonden hadden met een geweldig uitzicht over de zee met zonsondergang. Zaterdag gingen we een van de vele watervallen van het eiland bezoeken: ‘Cachoeïra da Lage’. Een half uur met de bus en dan nog 20 minuten lopen was ons verteld door de lokale VVV. Bij het eindpunt aangekomen, keek de buschauffeur met fronsende wenkbrauwen naar onze slippers en zei: uma hora andando (1 hour walking). Wat??? Nja, toch maar gegaan natuurlijk, we zijn geen watjes! Op een gegeven moment begrepen wij de gefronsde wenkbrauwen..! Allemaal stenen, takken, bushbush!! 1 uur en 15 minuten met fototijd 🙂 En toen viel de waterval ook nog eens tegen.. Gelukkig was er een local ‘Paulo’ ons ‘zijn terrein’ liet zien, supermooi! Nog meer bushbush, supermooie uitzichten over de zee met gigantische rotsen… Ik heb er natuurlijk foto’s van genomen, maar dat is slechts een indruk. Halverwege de terugweg begon het te regenen.. Op zich lekkere verkoeling, maar het was iets minder dat onze slippertjes helemaal glibberig werden en het zand in modder veranderde. Melissa was al bijna gevallen toen ze uit haar slipper gleed en daarna op handen en voeten naar boven probeerde te klimmen. Ik lach natuurlijk in een deuk en pakte m’n camera erbij om een mooi filmpje te maken. Maar zoals je kan verwachten: Wie de bal kaatst, kan hem terug verwachten… daar ging ik!!!! En omdat ik geen handen meer vrij had; overal modder!! De volgende dag een uur staan schrobben om m’n witte truitje weer wit te krijgen! Gelukkig met succes.. 🙂

1929629_10372445151_5590_nAfgelopen weekend een dagje naar Campos de Jordão geweest. Het doet aan als een rijk Zwitsers stadje in de bergen van Brazilië. Gelukkig een mooie dag uitgezocht, want het kan er doordat het zo hoog ligt enorm koud zijn. Wij konden gelukkig onze dikke truien in de auto laten liggen.. Wederom mooie uitzichten, vooral toen we met de stoeltjeslift naar boven ging om een uitzicht over de hele stad te hebben. Ik raak al bijna gewend aan alle mooie uitzichten hier.. ik ben toch maar verwend!

Daarnaast een aantal radicale veranderingen.. Helaas heb ik door onvoorziene omstandigheden het project stop moeten zetten. Helemaal niet leuk! Maar ja, jammer genoeg niks aan te doen. Daarnaast ben ik naar de nabij gelegen stad São José verhuisd! Dat betekent weer met studenten in een ‘huis’ (soort campus idee van Twente, alleen is hier de universiteit gevestigd in een militaire basis), filmpjes kijken, voetbal kijken in bars etc. Gelukkig heb ik ook gelijk een ‘nieuwe baan’ gekregen. Ik ben nu bezig met het ontwikkelen van een ‘arrival package’ voor alle nieuwe trainees die hier naar toe komen. Daarin dus allerlei informatie over de stad, wat is er te doen, wat voor geld wordt er in Brazilië gebruikt, de prijzen van dagelijkse uitgaven, hoe het openbaar vervoer hier werkt, welke tripjes kan je maken, waar kan je terecht met vragen etc. Leuk klusje!

Een niet al te grote taak, want heb niet al teveel tijd meer.. Ik ga volgende week vrijdag alweer met een aantal vrienden naar Fortaleza! Wat ik daarna ga doen is nog niet helemaal zeker, maar dan uiteindelijk natuurlijk nog met m’n moeder reizen! Nu het project vervallen is, heb ik in plaats van één, dik twee weken om haar het beste van Brazilië te laten zien. Kom maar weer door met de tips dus!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s