Life is hard ;)

Hey mensen! Hier weer een update voor de nieuwsgierige mensen. Nog steeds alles prima hier, alweer 6 weken voorbij!

Vorige week een manicure gehad. Een uur in de kou (binnen werd schoongemaakt en is iets van 15 graden hier nu); m’n tenen liepen rood aan en m’n vingers voelden als ijsklompjes. En dan moet je daarna ook nog eens minimaal 2 uur wachten voordat je je handen weer normaal kan gebruiken. “Life is hard for a Brazilian woman,” is wat Jefferson zei toen ik zuchtend op de bank ging zitten om m’n nagels te laten drogen. Niet voor mij weggelegd.. Dus toen ik een uurtje uur later een bezoek aan het toilet bracht, was alweer één van m’n nagels verpest en kon ik het er allemaal weer vanaf halen. Gelukkig zijn de prijzen hier niet te vergelijken met die van Nederland, dus ik kan het er nog een keer op wagen.

Afgelopen weekend was een weekend met veel, veel en lekker eten! Het begon vrijdagavond al met de pizza-avond bij een buurman van Jefferson. Zelfgemaakte pizza’s in de pizza-oven, met zelfgemaakte molho (het tomatengedoetje op de bodem van de pizza), kaas, tomaten, soort van ham, knoflook, zongedroogde tomaten, soort worst, oregano.. Dat in combinatie met 6 glazen wijn en karaoke op Santana.. Topavond!
De volgende dag heeft Juliana, de vriendin van Jefferson, Yakisoba, klaargemaakt. Blijkt een bekend Japans gerecht te zijn, maar ik kende het niet.. Het is een soort van ‘noodle-gerecht’ met veel vlees en groenten. Ook weer erg lekker al ben ik niet echt een grote noodle-eter.. 🙂
En dan zondag. Zondag hebben we bij de ouders van Jefferson geluncht: churrasco! Lekkere verse stokbroodjes, salade, mandioca en natuurlijk vlees. (Gefrituurde) Mandioca proeft een beetje als aardappel/friet, maar dan nog lekkerder! Niet heel gezond dus, maar wat is dat wel hier in Brasil 😉 Lyn is sinds ze hier is (2,5 maanden nu) ongeveer al 5 kilo aangekomen! Ik gelukkig nog niet, en zover wil ik het ook niet laten komen! Kom maar op met as frutas!

Wat het werk betreft, er zijn sinds deze week een paar veranderingen ingevoerd. Lyn en ik gaan nu niet meer samen lesgeven, maar apart zodat we meer tijd hebben om nog meer kinderen op andere scholen van hun basis Engels te voorzien. Het leuke daarvan is, dat één van de scholen niet met de bus bereikbaar is.. Ik mag dus weer fietsen! Berg op, berg af.. Zo komen die 5 kilo er zeker niet aan!
Ik ben inmiddels ook begonnen met het ontwikkelen van een echt lesboekje voor de al wat oudere kinderen met opdrachtjes enzo. Het hangt per school af of het voor ieder kind afgedrukt kan worden in verband met het budget van een school (meeste scholen zijn geheel op vrijwillige basis opgericht en krijgen tot nu toe geen financiering van de overheid). Zou natuurlijk wel het mooiste zijn als ze het boekje mee naar huis kunnen nemen. En al zeg ik het zelf, het boekje ziet er nu al leuk uit! Komt mijn kennis van InDesign en Photoshop toch weer van pas :). Nu maar hopen dat het een beetje op het juiste niveau is, nog steeds moeilijk in te schatten met al die gevarieerde klassen!

Ik ga er weer vandoor, verder met het lesboekje! Hoop het aan het einde van deze week helemaal af te hebben zodat we er volgende week echt mee aan de slag kunnen gaan!

Muitos beijos, Paulien

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s