Het echte werk!

Afgelopen maandag hadden we een tweede afspraak met één van de NGOs waar Lyn en ik voor gaan werken. Na een korte introductie van Jefferson, werden Lyn en ik aan één van onze toekomstige klassen (5 jaar jong!) voorgesteld. En toen kwam ik met m’n brakke Portugees: ‘Olá! Meu nome é Paulien(ha), eu sou da professora de inglês’. (Jefferson heeft m’n naam in Paulinha veranderd, omdat het makkelijker voor de kinderen is om uit te spreken).

Klas Brazilië We gingen in een kring zitten en één voor één gingen alle kindjes zich ook aan ons voorstellen. Na een paar namen, praatte een meisje wat in het Portugees, stond op en gaf me een dikke omhelzing met een dikke kus op m’n wang. Zooo lief! En als er één schaap over de dam is… veel kusjes dus! Natuurlijk kan het niet alleen maar over roosjes gaan, en kreeg ik de middelvinger van een van de jongetjes… De Portugese lerares gaf hem een flinke preek en hij kwam al schuifelend naar mij toe: ‘Desculpe’. Het blijft toch een schatje!
De rest van de week hebben kennis gemaakt met twee andere klassen (een paar kinderen konden zelfs al tot 10 tellen in het Engels!) en zijn we bezig geweest met het voorbereiden van de klassen van volgende week. Hoe pak je zoiets aan? We kregen een korte rondleiding en het studiemateriaal kwam tevoorschijn: welgeteld 4 engelse boekjes over kleuren en voorwerpen! Er was mij van te voren verteld dat er lesmateriaal aanwezig was en dat we dat alleen hoefden te verbeteren, maar niet dus. We moeten dus ons eigen materiaal gaan maken. We zijn begonnen zelf tekeningen te maken om de kindertjes te leren tellen. Weer ouwerwets tekenen, altijd leuk! 😀 Desalniettemin is het toch niet de meest efficiënte manier om les te geven (en de lessen voor te bereiden), dus ben ik op zoek naar een handig Engels leerboek voor kinderen dat we kunnen gebruiken als leidraad voor onze lessen. Het beste zou natuurlijk zijn om voor alle kinderen zo’n mooi boek aan te schaffen, maar daar is helaas geen geld voor beschikbaar.

De taal blijft een barrière. Lyn verstaat en praat al iets meer Portugees dan ik (ze is er dan ook al een maand langer), maar het blijft lastig communiceren met de leraressen daar. Ook de kindertjes komen met grote verhalen naar ons toe, maar moet ze bijna altijd teleurstellen met ‘Eu não entendo’. Flink Portugees leren dus!

Dan nog even wat andere opvallende dingetjes hier in Brazilië, speciaal voor jou Kim ;). Het verkeer. Het verkeer is vergeleken met Nederland echt een zootje; veel te hard, bumper kleven, rechts inhalen, niet stoppen bij zebrapaden, steeds van banen wisselen.. Ze stoppen nog net voor rood licht! En dan de bussen. Geen tijdschema’s te vinden bij de bushaltes, het is dus altijd maar hopen dat er binnen een half uur de goede bus langs komt rijden. Gelukkig woon ik bij het begin (eind) punt van een van de lijnen, en staan die tijden nog op het internet. Maar aangezien er geen goede plattegrond is en je niet weet waar je kunt overstappen, blijft het altijd een gok. Je betaalt hier ook niet per zone, maar per bus. Zo is de circular (bus die hele dag rondjes door de stad rijdt) van Jacareí 1,90 Real (0,69 eurocent) en die naar São José 2,20 Real (0,83 eurocent).

Het weer is in de week dat ik hier nu ben, steeds beter geworden.. Nja, beter.. heter! Pff, lekker zweten hier! Ik wou dat ik lekker in het zwembad kon liggen, maar moet eerst nog even m’n voorbereidingsverslag voor m’n minor afmaken. Maar… komende maandag en dinsdag is het hier vakantie.. Geen werk dus! We hebben besloten met een aantal mensen van AIESEC van vrijdagnacht (vanavond dus!) tot en met dinsdag naar Florianópolis te gaan. Het is ongeveer 10 uur rijden met de auto vanaf São José, maar zeker de moeite waard. ‘Florianópolis staat bekend om de schoonheid van het eiland, met zijn mooie stranden en baaien’. Zoek maar op google afbeeldingen en dan krijg je wel een indruk! 🙂 Volgende week zal ik natuurlijk uitgebreid verslag doen en foto’s uploaden!

Ik hoop dan trouwens ook dat m’n maagklachten over zijn… Tja, het moest er toch van komen! Gelukkig heb ik een zorgzame dokter in de familie die me ongeveer voor alles wel wat pilletjes heeft meegegeven!! 😉

Dit was het voor nu.. adeus! Fijn weekend allemaal.

English section:

Last Monday we had a meeting with the crèche Estância Feliz. After a short introduction we met the children we are going to teach. So, me with my bad Portuguese: “‘Olá! Meu nome é Paulien(ha), eu sou da professora de inglês’. Jefferson changed my name into Paulinha, because it is easier for the children to pronounce. After a few children, a girl said some things in Portuguese, came to me and gave me a big hug and a kiss… So sweet! And you know how it goes.. I got lots of hugs and kisses! But it cannot be all good of course, so I got the middle finger of one of the boys. The teacher gave him a lecture, and he came shuffling to me and said with a soft voice: ‘Desculpe’. Still sweet children!
The rest of the week we met the other children of the crèche and prepared the classes for the next week. When I was in Holland, they told me that there was material present, but it appeared otherwise: We had to develop our own material. I looked at the internet for teaching material, but it is all too expensive so we have to make it ourselves anyway.

The language is still a barrier. Lyn understands and talks more Portuguese than me of course (she’s here also a month longer), but it’s still difficult to communicate proper with the teachers there. And also the children are coming with great stories to us, but we have to disappoint them with: ‘Desculpe, eu não entendo’. Thus, much to learn!

Some remarkable things here in Brazil. The traffic! Cars drive too hard, change lines all the time, catch up on the right side instead of the left side, they don’t stop for crosswalks, drive way too close to each other (don’t know the exact word for it; ‘bumperkleven’ :))… it’s a mess in comparison to Holland! And also the buses. There are no timetables at the bus stops, you can print them from the internet and then you only have the begin time of the buses on the first stop. Luckily I live at the begin (end) stop of the bus and the buses are coming mostly right on time. It is also a guess which stop you must take to change over to another bus.

The weather is finally good! Well, hot is a better word.. It’s a shame I have to finish a report for my study in Holland first, otherwise I would lay down the pool now. But there’s also good news. Because Monday and Tuesday are holidays here, we decided to go to Florianópolis! Of course I will write about that when I’m back.

So, have a nice weekend!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s